Το στριφτό τσιγάρο έχει τις ρίζες του στην Νότια Αμερική και στα «παπελίτος» που χρησιμοποιούσαν για το στρίψιμο τσιγάρων. Στην Ευρώπη το τσιγαρόχαρτο ξεκίνησε να πωλείται στα μέσα του 17ου αιώνα στην Βαρκελώνη. Με την δημιουργία του τσιγαρόχαρτου ο ψιλοκομμένος καπνός αρχίζει να κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος ώσπου στα τέλη του 19ου αιώνα φτάνουμε στη δημιουργία του έτοιμου (ή βιομηχανικού) τσιγάρου.

Τα τσιγαρόχαρτα με τον καιρό εξελίχθηκαν. Βγήκαν τσιγαρόχαρτα σε διάφορα μεγέθη και από διαφορετικά υλικά κατασκευής. Τελικά επικράτησε το μικρό τσιγαρόχαρτο (70×35 mm) αλλά μεγαλύτερες διαστάσεις εξακολουθούν να κυκλοφορούν καθώς και τσιγαρόχαρτο σε ρολό, από τα τσιγαρόχαρτα με μεγαλύτερες διαστάσεις πιο δημοφιλή είναι τα μεσαία (περίπου 80×45 mm), τα King Size (περίπου 100×55 mm) και τα King Size Slim (περίπου 110×45 mm). Πρόσφατα κυκλοφόρησε και τσιγαρόχαρτο με διαστάσεις περίπου 70×25 mm. Τα τσιγαρόχαρτα κατασκευάζονται από διάφορες φυτικές ίνες όπως κάνναβη, λινάρι, ρητίνες φυτών κ.α.. Εκτός από τα κοινά τσιγαρόχαρτα κυκλοφορούν και τσιγαρόχαρτα χωρίς χημικά και πρόσθετα καύσης, με φυσική κόλλα, με κομμένες γωνίες για ευκολότερο στρίψιμο καθώς και τσιγαρόχαρτα από ακατέργαστες φυτικές ίνες. Τα τσιγαρόχαρτα κυκλοφορούν σε διάφορα πάχη: πολύ λεπτό, λεπτό, μεσαίο και χοντρό. Κυκλοφορούν και τσιγαρόχαρτα λεπτότερα από μία ανθρώπινη τρίχα. Τα τσιγαρόχαρτα χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες τον τύπο Α και τον τύπο Β. Η διαφορά μεταξύ τους είναι ότι τα τσιγαρόχαρτα τύπου Α έχουν περισσότερους πόρους από τα τσιγαρόχαρτα τύπου Β με αποτέλεσμα ο καπνός να ανακατεύεται με αέρα και να γίνεται το τσιγάρο πιο ελαφρύ. Τα τσιγαρόχαρτα τύπου Β έχουν λιγότερους πόρους από τα τσιγαρόχαρτα τύπου Α με αποτέλεσμα ο καπνός να ανακατεύεται με λιγότερο αέρα και το τσιγάρο να γίνεται πιο βαρύ από ότι θα γινόταν με ένα τσιγαρόχαρτο τύπου Α. Αναφέρω ένα παράδειγμα για τις τιμές πίσσας και νικοτίνης ανάλογα με το τσιγαρόχαρτο. Η έρευνα διεξήχθη από την εταιρεία ESTA (European Smoking Tobacco Association).

Πάχος τσιγάρου                  Τσιγαρόχαρτο τύπου Α    Τσιγαρόχαρτο τύπου Β
Λεπτό (5,2 mm), (0,4g)       Πίσσα 7mg                                Πίσσα 10mg
                                               Νικοτίνη 0,5mg                        Νικοτίνη 0,6mg
Χοντρό (7,2mm), (0,75g)     Πίσσα 13mg                              Πίσσα 16mg
                                                Νικοτίνη 0,9mg                        Νικοτίνη 1,1mg
*Αυτή η έρευνα αποδεικνύει ότι μπορούν να επιτευχθούν διαφορετικές τιμές πίσσας και νικοτίνης ανάλογα με το πάχος του τσιγάρο και τον τύπο του τσιγαρόχαρτου που χρησιμοποιείται.             Ασφαλώς όμως το τσιγαρόχαρτο χωρίς τον καπνό θα ήταν απλώς ένα άχρηστο μικρό κομμάτι χαρτί. Αξίζει λοιπόν να δούμε ποια στάδια ακολουθεί ο καπνός μέχρι τα φτάσει στο τσιγαρόχαρτο. Τα καπνά προτού αναμειχθούν και κοπούν είναι απαραίτητο να υγρανθούν. Η διαδικασία αυτή λαμβάνει χώρο σε ειδικές εγκαταστάσεις. Όταν αυτή η διαδικασία ολοκληρωθεί τα καπνά αναμειγνύονται ώστε να δημιουργηθεί το χαρμάνι και στη συνέχεια κόβονται. Έπειτα ακολουθεί το στάδιο της ξήρανσης ώστε να αφαιρεθεί η παραπανίσια υγρασία και ο καπνός να καταστεί κατάλληλος για τσιγαροποίηση. Για τα καπνά μπέρλευ συνήθως ακολουθείται ένα ακόμα στάδιο κατά τα οποίο τα καπνά ψεκάζονται με ουσίες όπως κακάο ή κάτι παρόμοιο και έπειτα εκτίθενται σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες.
Ο καπνός που χρησιμοποιείται στα χαρμάνια στριφτών τσιγάρων είναι κατά κύριο λόγο ξανθός καπνός Βιρτζίνια, μπέρλευ και σπανιότερα ανατολικός. Πιο συνηθισμένο χαρμάνι είναι αυτό των καπνών Βιρτζίνια ή Βιρτζίνια και μπέρλευ που κάποιες φορές ίσως περιέχει ένα ποσοστό ανατολικών άλλοτε λιγότερο και άλλοτε περισσότερο. Στην περιοχή των Κάτω Χωρών σχεδιάστηκαν πολύ βαρύτερα χαρμάνια από σκούρα καπνά Κεντάκι μπέρλευ, Λατάκια και Παραγουάη, τα οποία λέγονται zware shag. Για μέτρια χαρμάνια στις Κάτω Χώρες, τα λεγόμενα halfzware shag, αναμειγνύονται σκούρα Κεντάκι μπέρλευ και ξανθά Βιρτζίνια. Στις Κάτω Χώρες δημιουργήθηκαν επίσης ελαφρά χαρμάνια τα λεγόμενα zachte shag αποτελούμενα από ξανθά Βιρτζίνια, σκούρα Κεντάκι μπέρλευ και μπέρλευ.
          Το κόψιμο του καπνού είναι μείζονος σημασίας τόσο για το στρίψιμο όσο και για τη γεύση. Ο καπνός πρέπει να είναι ψιλοκομμένος για να στρίβεται εύκολα και να δώσει ένα ήπιο και απαλό κάπνισμα. Αντίθετα οι χοντροκομμένοι καπνοί στρίβονται δύσκολα και η γεύση τους είναι σκληρή. Βεβαίως πρέπει να διευκρινιστεί ότι η κάθε ποικιλία καπνού έχει τα χαρακτηριστικά της και το κόψιμο μπορεί να προσφέρει απλώς έναν ηπιότερο ή ένα σκληρότερο χαρακτήρα. Η ποιότητα του καπνού διακρίνεται ανάλογα με τον αριθμό των κοτσανιών και των σκουπιδιών που περιέχει ο καπνός. Όσο λιγότερα κοτσάνια και σκουπιδάκια περιέχει τόσο καλύτερη είναι η ποιότητά του. Επίσης στους καπνούς χρησιμοποιούνται και τρίμματα καπνού αλλά και κομμάτια που δεν χρησιμοποιούνται για να προσδώσουν διόγκωση. Αν όμως προστεθούν σε μεγάλες ποσότητες επηρεάζουν τη γεύση του καπνού.
Ένας πολύ σημαντικός παράγοντας στο στριφτό τσιγάρο είναι η υγρασία. Η υψηλή υγρασία βοηθά στο στρίψιμο του τσιγάρου εμποδίζει όμως την σωστή καύση με αποτέλεσμα ο καπνός να καίγεται δύσκολα και το τσιγάρο να σβήνει συχνά. Το αντίθετο συμβαίνει με τη χαμηλή υγρασία, η οποία δυσχεραίνει το στρίψιμο αλλά προσδίδει ομαλή καύση. Οι περισσότεροι καπνοί έχουν υγρασία σε τέτοιο επίπεδο ώστε και ο καπνός να στρίβεται εύκολα και η καύση του να είναι ομαλή. Δεν λείπουν όμως και καπνοί με πολύ υψηλή υγρασία. Σε αυτήν την περίπτωση ο καπνός πρέπει να ξεραθεί λίγο πριν καπνιστεί για να επιτευχθεί ένα καλύτερο καπνιστικό αποτέλεσμα. Επίσης οι καπνοί χωρίς πρόσθετα είναι αρκετά ξηροί. Σε αυτήν την περίπτωση συστήνεται να αυξηθούν τα επίπεδα υγρασίας. Κυκλοφορούν στο εμπόριο ειδικοί υγραντήρες στριφτού, είναι μικρού μεγέθους και απλοί στη χρήση, αρκεί να εμβαπτιστούν σε νερό και να τοποθετηθούν στην καπνοσακούλα.
Πέρα από τα φυσικά χαρακτηριστικά του όμως ο καπνός στριφτού περιέχει και βελτιωτικά πρόσθετα, συνήθως σε αρκετά μεγάλες ποσότητες. Δεν λείπουν όμως και οι καπνοί χωρίς καθόλου πρόσθετα στο χαρμάνι τους.
Επίσης κυκλοφορούν και φίλτρα για στριφτά τσιγάρα. Το φίλτρο κατακρατά κάποιες βλαβερές ουσίες κάνοντας το κάπνισμα ελαφρύτερο και πιο υγιεινό. Τα φίλτρα στριφτών τσιγάρων κυκλοφορούν στα μεγέθη: πολύ λεπτό (περίπου 5,5mm), λεπτό (περίπου 6mm), κανονικό (περίπου 8mm). Εκτός από τα συμβατικά φίλτρα κυκλοφορούν στην αγορά και φίλτρα με ενεργό άνθρακα, τα οποία δεσμεύουν μεγαλύτερο μέρος των βλαβερών ουσιών. Φίλτρα ενεργού άνθρακα κυκλοφορούν σε όλα τα μεγέθη. Τα φίλτρα κατασκευάζονται κυρίως από φυτικές ίνες όπως βαμβάκι κ.α.. Κάποια φίλτρα είναι περιτυλιγμένα με χαρτί για την αποφυγή του κιτρινίσματος των δακτύλων. Οι συσκευασίες ποικίλουν σε μέγεθος και αριθμό τεμαχίων. Πιο διαδεδομένη συσκευασία είναι το χάρτινο κουτάκι αλλά κάποια φίλτρα κυκλοφορούν σε σακουλάκι. Στην αγορά υπάρχουν και φίλτρα χωρίς χημικά. Αντί για φίλτρο κάποιοι χρησιμοποιούν τζιβάνα, δηλαδή ρολό από χαρτί σε σχήμα και μέγεθος φίλτρου στο τέλος του τσιγάρου. Πρέπει να σημειώσουμε ότι η τζιβάνα είναι απλώς ένα επιστόμιο που εμποδίζει την είσοδο των μικρών κομματιών καπνού στο στόμα, δεν κατακρατά μέρος των βλαβερών ουσιών όπως το φίλτρο. Χαρτάκια για τζιβάνες κυκλοφορούν στο εμπόριο.
Όσον αφορά τον συνδυασμό καπνού και τσιγαρόχαρτου το θέμα είναι υποκειμενικό, ανάλογα με το πόσο βαρύ ή ελαφρύ αρέσει το τσιγάρο σε κάποιον. Η επιλογή φίλτρου συνήθως γίνεται με γνώμονα τη μάρκα του τσιγαρόχαρτου αλλά δεν είναι απαραίτητο.
Πηγη: tomaurorodo.blogspot